Ruben Verhasselt is vertaler van verschillende belangrijke Israelische
auteurs, zoals Meir Shalev, Abraham Yehoshua, Yaakov Shabtai, Judith Katzir en
Sammy Michael.Hij heeft jarenlang is Israel gewoond. Driemaandelijks schrijft hij over
zijn opmerkelijke ervaringen in Israel of geeft hij zijn analyse.

door RUBEN VERHASSELT

We hebben met zijn zestig procent op Sharon gestemd omdat die vrede ging
brengen en omdat we ziek zijn van het geweld. Sharon verstaat hun taal namelijk
en is trouwens erg goed met schapen.

Dus eerst schoten we op hun kinderen, maar ze wilden niet luisteren naar
onze vredesboodschap. Ze bleven stenen gooien naar onze uitgereikte hand.
Toen vuurden we raketten af uit Apache-helikopters, en nog wilden ze niet horen.

Misschien waren ze doof geworden van de knallen. Ze bleven onze nationale vlag
verbranden, een paar  ontploften er van woede in onze steden.

Toen bombardeerden we hun armzalige haventje, sneden hun elektriciteit
af en bulldozerden voor hun eigen bestwil hun olijfgaarden omver.
Maar koppig dat ze waren!

Nauwelijks te eten en te drinken, en nog steeds niet smeken om vrede. In
plaats  daarvan schreeuwden ze moord en brand tijdens de begrafenisstoeten. Wat
een gebrek aan respect. Op die luidruchtige begrafenisgangers hebben we dus ook maar
wat high-velocity-kogels afgeschoten. Een stuk of wat werden er voorgoed stil van.
Maar helpen deed het niet.

We lieten tanks los op die krotten van ze, en met wat geluk en chirurgische precisie
raakten we vanuit de lucht ook nog wat vrouwen en baby's, die anders toch maar voor
galg en rad waren opgegroeid.
Gingen ze me daar ineens de vermoorde onschuld uithangen.

Toen stuurden we onze defensieve doodseskaders af op hun politieagenten
en vredesaktivisten die onder de dekmantel van tandarts god weet wat voor vrede nastreefden.
Puur een humanitaire interventie om hun gebitten te redden.
Maar nee, ze noemden ons 'een stel terroristen en gangsters', het leek de omgekeerde wereld wel.

Hoppakee, een nieuw soort gas op ze uitgeprobeerd, zo een dat epileptische aanvallen veroorzaakt.
Je zag ze stuiptrekken en schuimbekken van woede, een agressie dat eruit sprak! Daarom deelden
onze jongens een ferme vredesboodschap uit met de F-16's. Het park van Ramallah werd een
sereen maanlandschap. En nog, en nog snapten ze het niet, die terroristen.

De enige taal die ze begrijpen is geweld, maar er valt niet met ze te praten. Hoe lang
en hoe luid moeten we ons nog verstaanbaar maken voor het eindelijk eens tot die botte
hersens doordringt? 'VREDE, pak aan!'

Gelukkig hebben we nog atoom achter de hand. Misschien kan dat ze het ABC van de
vrede en de democratische waarden bijbrengen. Maar dan moeten ze wel eerst onze
kolonisten terugroepen en wachten tot de wind gunstig staat. Voorlopig bouwen we
er juist nog wat Zwitserse chaletje bij in de nederzettingen, voor al onze softe
arabierenvriendjes die als levend atoomschild willen dienen voor ze. Ik zweer het
je, we zijn te goed voor deze wereld.
En die Sharon is een watje.

van de Aktielijst 16 Dec 2001

EEN NIEUW TIJDPERK VAN VREDE

Wij zitten nu middenin de Palestijnse vrijheidsoorlog.
Het is een wrede en onnodige oorlog die is uitgebroken,
omdat Israel de gebieden die het in 1967 bezette op
gewelddadige wijze, blijft vasthouden.
Zelfs wanneer deze bezetting de voortdurende onderdrukking
van twee miljoen Palestijnen betekent.
Deze oorlog kent maar een slot: Israelische terugtrekking
uit de bezette gebieden en de oprichting van een onafhankelijke
Palestijnse staat met als hoofdstad Oost-Jeruzalem.

Met een einde aan de bezetting en onderdrukking zal een
nieuw tijdperk aanbreken voor deze regio - een tijdperk
van vrede.

(advertentie van Gush Shalom)

WIJ WILLEN OORLOG

Voor de eerste keer laten de kolonisten hun waarheid zien:
"Wij willen oorlog!"

Dit was de belangrijkste leuze tijdens hun demonstraties,
woensdagavond, op het Zionplein in Jeruzalem. Wij hebben
hen allemaal kunnen zien en horen op de televisie.

Iedereen weet wat oorlog betekent: dood, invaliditeit,
vernietiging.
Geen enkele andere groep eist iets dergelijks:
"Wij willen oorlog!"

Maar de kolonisten geloven dat er geen andere manier is om
de nederzettingen te beschermen. Daarom proberen ze ons
allemaal mee te sleuren. Je moet wel gek zijn om deze mensen
te steunen.
Laat ze maar alleen hun eigen oorlog vechten!
(advertentie van Gush Shalom)

Voorbeeld van het fundamentalisme waardoor Israël anno 2002 wordt geregeerd.

Boycot van Israël Het wordt weer tijd om Israël economisch te treffen: zie de onderstaande oproep: