Naar aanleiding van uw oproep in AVN/infoblad 9/10 heb ik mijn
verhaal op papier gezet!

Ik ben getrouwd en heb 3 kinderen (tieners)
Werkverleden: 1979 tot 1989 lerares machineschrijven
              1992 tot 1995 directie-secretaresse
              1996 Landelijk collecte-coordinator voor de 
                        Lever Darm Stichting (24 uur per week).

Eerste tekenen
Op 27 april 1987 krijg ik enorme pijnscheuten in mijn linker been.
Later breidt de pijn zich uit naar mijn linker arm. 

Klachten: 
Pijnscheuten in linkerbeen en -arm. Krachteloosheid linkerbeen en -
arm. Vermoeidheid, die zich in de loop van de komende jaren zal
uitbreiden tot een dodelijke vermoeidheid. Slecht zien en
spraakproblemen. (Ik wist precies wat ik wilde zeggen maar kon de
woorden niet uitspreken)

Onderzoeken: 
In de loop van de jaren heb ik 4 keer een ruggeprik gehad. Er is
gezocht naar een hernia en later naar MS. 

Klachten:
Vooral 's avonds heel plotseling krachteloosheid, dronken loop en
neiging tot vallen. Ik moet dan naar bed geholpen worden en lig in
bed enkele minuten met armen en benen te stuiptrekken. De volgende
dag kan ik weer normaal functioneren. Toch had ik steeds het ver-
moeden dat er nog amalgaam in mijn mond zat maar ik kon dit niet
bewijzen. Ruim een maand geleden brak er een voortand-kroon af. De
tandarts vertelde mij dat dit nog een oude kroon was (voor mij
onbekend) en.....jawel hoor ook hier was een opbouw van amalgaam
met daarover heen goud!! Bovendien bleek na het maken van een foto
dat er een chronische ontsteking bij het wortelkanaal zat.
Inmiddels is de amalgaam eruit en ben ik bij de kaakchirurg geweest
om de ontsteking te laten verwijderen. 

Het effect van het verwijderen van mijn vullingen was enorm. 
Na elke behandeling was ik dagen doodziek en niet te geloven moe.
De kroon (van goud) die ik had bleek een opbouw te hebben van
Amalgaam en moest er dus ook uit. Na een half jaar behandelen klom
ik langzaam maar zeker uit mijn dal. Ik werd afgekeurd voor het
onderwijs en ging een secretaresse opleiding volgen. Ook vond ik
weer (part-time) werk. Hoewel ik verlost was van de vreselijke
pijnen en enorme moeheid, moest ik toch regelmatig weer terug naar
dr. de Jong en steeds weer stelde hij vast dat mijn energie op het
nulpunt zat. Hij schreef mij potten vol met pillen en druppels
voor. Soms hielp het wel even maar dit duurde nooit lang. 

Afsluitend:
Het is al bij al een heel verhaal geworden en zelfs het op papier
zetten is zo heb ik vandaag gemerkt geestelijk behoorlijk belas-
tend. Ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Het mag gerust
gepubliceerd worden. Ook vind ik het prima als je het inkort of de
opzet wijzigt. Wanneer er nog vragen zijn dan wil ik die natuurlijk
beantwoorden.

Veel succes met jullie strijd en bedankt voor de goede informatie
en tips.

Vriendelijke groet,
Marleen Roozemond