| Assen, 25 januari 1995
Geachte Stichting Amalgaamvrij Nederland,
Graag doe ik mee aan uw idee "ervaringsverhalen" van
kwikver-
giftigden door amalgaam, te bundelen. Wel of niet beknopt mag,
naar
mijn mening geen rol spelen/voorwaarde zijn in deze.
"Heel laten" is mijn motto. Hoe een ieder voor zich dat ook wil
doen: heel laten!
Ik heb recentelijk een ware hel doorstaan, zowel psychisch als
lichamelijk, in sterk geconcentreerde vorm de inmiddels 10 a 12
jaar oude klachten voor de kiezen gehad. Ik ben werkelijk blij
dat
ik nog leef en er van overtuigd dat velen reeds ten onder zijn
gegaan door het kwik in hun lichaam.
Ook zullen velen, niet in regulier medische en/of
psychiatrische,
hokjes passende, niet het juiste antwoord (behandeling)
krijgen
en
blijvend verkeren in dit circuit. Tot deze stellingen kom ik
door
mijn persoonlijke ervaringen. Maar er zal aan worden gewerkt!
Ik
zal het geheel u graag doen toekomen nadat ik het gehele proces
achter de rug heb.
En nadat ik in het bezit ben van al mijn, nog bestaande,
regulier,
medische en tandheelkundige gegevens. In de hoop een bijdrage
te
leveren aan erkenning van kwikvergiftiging door amalgaam.
Met (nog haperende)
harte-groeten,
Goos Fazant
Assen
|